Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

ΛΑΪΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ: Μια ακόμη συμφωνία παράδοσης και υποταγής σε βάρος του ελληνικού λαού «πέτυχε» η κυβέρνηση μετά το τελευταίο Eurogroup


Ξαναμπαίνουν στο «κρεβάτι του Προκρούστη» εισοδήματα και συντάξεις, με νέα επώδυνα μέτρα ύψους 3,6 δισ. ευρώ

Σε μια ακόμη δραματική για τον λαό συμφωνία υποταγής και παράδοσης παραπέμπει το αποτέλεσμα του Eurogroup, τη Δευτέρα 20 Φεβρουαρίου, Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συμφώνησε ουσιαστικά σε ένα 4ο μνημόνιο, δηλαδή αποδέχθηκε να προ-νομοθετήσει μέτρα πάνω από 3,6 δισ. ευρώ χωρίς να πάρει τίποτα σε σχέση με το χρέος και χωρίς να είναι βέβαιη (τουναντίον) η ποσοτική χαλάρωση και πάντα υπό την προϋπόθεση ότι θα εκπληρωθούν όλα τα άκρως επώδυνα προαπαιτούμενα.

Στο «κρεβάτι του Προκρούστη», μεταξύ άλλων, θα μπουν ξανά οι συντάξεις (η πλειονότητα των οποίων θα υποστεί το αργότερο το 2019, νέες μειώσεις της τάξης του 30%) ενώ παράλληλα, θα «κουρευτεί» δραματικά το αφορολόγητο, με τους μη έχοντες να πληρώνουν για πολλοστή φορά το «μάρμαρο» και ταυτόχρονα, θα «κατεδαφιστούν» ακόμη περισσότερο οι εργασιακές σχέσεις με την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, τον περιορισμό της συνδικαλιστικής δράσης και, κυρίως, του απεργιακού δικαιώματος.

Το παράδοξο είναι ότι η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι η συμφωνία περιλαμβάνει ως απαράβατο όρο πως δεν θα υπάρξει ούτε ένα ευρώ περισσότερο λιτότητα!

Όμως, η προσπάθεια να βαπτίσουν το «κρέας σε ψάρι» και να εξαπατήσουν τον ελληνικό λαό δεν πείθει κανέναν. Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με τη σιωπηρή στήριξη των υπόλοιπων μνημονιακών κομμάτων, εξαπατά πολιτικά τον ελληνικό λαό εξόφθαλμα, με το μόνο βέβαιο να είναι -για μια ακόμη φορά- περικοπές, περικοπές και πάλι (!) περικοπές.

Η Ελλάδα χρειάζεται να βγάλει επιτέλους από το λαιμό της, τη «θηλιά» των δανειστών. Η διαγραφή του χρέους, η μετάβαση από το ευρώ στο νέο εθνικό νόμισμα, με ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα, αποτελεί τη μοναδική, ρεαλιστική και βιώσιμη επιλογή που μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση, τα μνημόνια και τη λιτότητα και να τη θέσει σε τροχιά ανάπτυξης και παραγωγικού μετασχηματισμού, με κοινωνική δικαιοσύνη.

Διαβάστε Περισσότερα »

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

Λαϊκή Ενότητα: Να σταματήσει κάθε δίωξη σε βάρος του Κώστα Πελετίδη


Η ΛΑΕ εκφράζει την αλληλεγγύη της στον δήμαρχο Πατρέων, Κώστα Πελετίδη

Η Λαϊκή Ενότητα εκφράζει την αλληλεγγύη της στον δήμαρχο Πατρέων, Κώστα Πελετίδη, ο οποίος δικάζεται για παράβαση καθήκοντος, τη Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου, επειδή, υλοποιώντας σχετικές αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου, δεν παραχώρησε χώρο στην Χρυσή Αυγή για να προπαγανδίσει τις ναζιστικές ιδέες της. Ταυτόχρονα, υπερασπίστηκε τα παιδιά των μεταναστών που φοιτούν στους παιδικούς σταθμούς του δήμου.

Ο Κώστας Πελετίδης τίμησε με αυτόν τον τρόπο το αξίωμα που του εμπιστεύθηκαν οι δημότες της Πάτρας, οι οποίοι – όπως και η υπόλοιπη ελληνική κοινωνία- έχουν «πληρώσει» βαρύ φόρο αίματος στον αγώνα κατά του φασισμού και του ναζισμού.

Σήμερα, που το τέρας του φασισμού επιχειρεί να ξανασηκώσει κεφάλι, που υπόδικοι χρυσαυγίτες βουλευτές πρωτοστατούν σε επεισόδια για τον αποκλεισμό των προσφυγόπουλων από την σχολική εκπαίδευση, η στάση του δημάρχου Πατρέων τον δικαιώνει πλήρως. Εναρμονίζεται με τα δημοκρατικά και αντιρατσιστικά αισθήματα του λαού μας.

Η ΛΑ.Ε. απαιτεί από τις αρμόδιες αρχές του κράτους και της δικαιοσύνης, αλλά και από την κυβέρνηση που επιχείρησε το «ξέπλυμα» του ναζιστικού μορφώματος στο Καστελλόριζο, να σταματήσει κάθε δίωξη σε βάρος του Κ. Πελετίδη!

Διαβάστε Περισσότερα »

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2017

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΛΑΕ ΑΧΑΙΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ Δ. ΣΤΡΑΤΟΥΛΗ ΚΑΙ Δ. ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟ : ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ: ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ Ή ΔΙΕΞΟΔΟΣ;


ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΛΑΙΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΑΧΑΙΑΣ

ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ: ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ Ή ΔΙΕΞΟΔΟΣ;

ΟΜΙΛΗΤΕΣ: Δημήτρης Μητρόπουλος, μέλος του ΠΣ της Λαϊκής Ενότητας
Δημήτρης Στρατούλης, μέλος του ΠΓ της Λαϊκής Ενότητας

Τρίτη 14/2, στις 19.00 στο Μέγαρο Λόγου και Τέχνης (Πλ.Γεωργίου)


Η Λαϊκή Ενότητα Αχαΐας σας καλεί στην πολιτική εκδήλωση που διοργανώνει με σκοπό να παρουσιάσει τις θέσεις της σε σχέση με την πρόταση εξόδου της χώρας απο την ευρωζώνη.

Η Λαϊκή Ενότητα εκτιμά ότι η μετάβαση από το ευρώ στο νέο εθνικό νόμισμα με ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα αποτελεί μια ρεαλιστική και βιώσιμη επιλογή και ότι είναι η μόνη που μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση, τα μνημόνια και τη λιτότητα και να τη θέσει σε τροχιά ανάπτυξης και παραγωγικού μετασχηματισμού με κοινωνική δικαιοσύνη.

Ο δρόμος του εθνικού νομίσματος στη βάση ενός ριζοσπαστικού προγράμματος,  ανταποκρίνεται στα συμφέροντα και τις προοπτικές της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας, πρώτα απ’ όλα της εργατικής τάξης και συνολικά του κόσμου της εργασίας. Εξυπηρετεί τις ανάγκες των ανέργων για την εξεύρεση δουλειάς με πλήρη δικαιώματα. Τα συμφέρονται της νεολαίας για ένα καλύτερο μέλλον στην πατρίδα μας. Τα συμφέροντα της μικρομεσαίας αγροτιάς και των μικρομεσαίων στρωμάτων της κοινωνίας μας, όποια δραστηριότητα κι ασκούν. Ο δρόμος του εθνικού νομίσματος στη βάση ενός ριζοσπαστικού προγράμματος, όπως αυτό που προτείνει η ΛΑ.Ε, θα πλήξει μόνο μια κεφαλαιακή ολιγαρχία συνδεδεμένη με τα ευρωπαϊκά και διεθνή ιμπεριαλιστικά οικονομικά και πολιτικά κέντρα.

Διοργανώνοντας εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα, δεν κλείνουμε αλλά επιχειρούμε να δώσουμε μια νέα ώθηση στην επεξεργασία και την συζήτηση για το πέρασμα από το ευρώ στο εθνικό νόμισμα, συζήτηση που στην ουσία δεν επετράπη να γίνει ποτέ από τα μέσα ενημέρωσης. Η επεξεργασία που καταθέτουμε δεν κλείνει αλλά ανοιγει ένα κεφάλαιο κοινωνικού διαλόγου για τη συνέχιση της.


Σας καλούμε όλους στην πολιτική εκδήλωση που διοργανώνουμε την Τρίτη 14/2 στο Μέγαρο Λόγου και Τέχνης στην Πάτρα.



Διαβάστε Περισσότερα »

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2017

Τοποθέτηση Παν. Λαφαζάνη και στελεχών της ΛΑΕ στην παρουσίαση των θέσεων για το εθνικό νόμισμα


Ο Παν. Λαφαζάνης, μιλώντας στη συνέντευξη Τύπου όπου η ΛΑ.Ε παρουσίασε το φυλλάδιο της παράταξης για το πέρασμα από το ευρώ στο εθνικό νόμισμα στη βάση του ριζοσπαστικού προγράμματός της, τόνισε μεταξύ άλλων:

«Ένα μεγάλο, συνεχώς ογκούμενο, λαϊκό κύμα σαρώνει την κοινωνία κατά του ευρώ και υπέρ του εθνικού νομίσματος. Αυτό το λαϊκό ρεύμα, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, είναι πλειοψηφικό μέσα στα πιο φτωχά λαϊκά στρώματα και τείνει να διαμορφώσει ένα νέο πολιτικό σκηνικό.

Τα κατεστημένα κέντρα μιας παρακμιακής πολιτικής και μιντιακής ολιγαρχίας, η οποία μόνο μεγάλα εγκλήματα διαπράττει σε αυτήν τη χώρα, προσπαθεί με νύχια και με δόντια να αποκρύψει τη νέα πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα και φιμώνει τη ΛΑ.Ε, η οποία αναδεικνύει μια ενωτική, μετωπική και ρεαλιστική εναλλακτική πρόταση που μπορεί να την εκφράσει.

Σήμερα η μιντιακή εικονική πραγματικότητα εμφανίζει στο προσκήνιο τις ανούσιες και άθλιες αντιπαραθέσεις πάνω στα ερείπια της χώρας ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ. ΣΥΡΙΖΑ, όμως και ΝΔ, Τσίπρας και Μητσοτάκης έχουν το ίδιο καταστροφικό μνημονιακό πρόγραμμα και αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος: του ευρώ.

Το πραγματικό δίλημμα της χώρας, αυτό που συζητούν οι πολίτες και η κοινωνία, είναι το διακύβευμα ευρώ ή εθνικό νόμισμα στη βάση ενός ριζοσπαστικού προγράμματος ανασυγκρότησης και παραγωγικού μετασχηματισμού και αυτό το δίλημμα απουσιάζει από την ατζέντα μιας παρακμιακής πολιτικής ζωής και μιας μιντιακής ολιγαρχίας, των οποίων οι πρωταγωνιστές γρήγορα θα λογοδοτήσουν.

Δεν είμαστε «δραχμόπληκτοι», είπε ο Παν. Λαφαζάνης, «δεν έχουμε φετίχ με το εθνικό νόμισμα, αλλά είναι που έχουν μετατρέψει σε δόγμα και θρησκεία το ευρώ, ληστεύοντας τον τόπο και τον λαό. Εμείς θέλουμε το εθνικό νόμισμα όχι ως αυτοσκοπό αλλά για να μπορέσουμε να απαλλάξουμε την χώρα από τα μνημόνια και την λιτότητα, για να διαγράψουμε το χρέος, για να προωθήσουμε μια ευρεία σεισάχθεια στα ιδιωτικά χρέη των πιο αδύνατων, για να εθνικοποιήσουμε τις τράπεζες και να θέσουμε σε κίνηση ένα καινοτόμο πρόγραμμα παραγωγικής ανασυγκρότησης και μετασχηματισμού της χώρας».

Στη συνέχεια τοποθετήθηκαν για το ίδιο θέμα τα μέλη της ΠΓ της ΛΑ.Ε, Γ. Τόλιος, Μαρ. Τσίχλη, Παν. Σωτήρης και Παν. Μαντάς.

Γιάννης Τόλιος:

«Θεωρώ αναγκαίο να τονίσω εξ αρχής, ότι το ευρώ δεν είναι ένα συνηθισμένο νόμισμα, αλλά αποτελεί τον πυρήνα του ευρωσυστήματος της λεγόμενης «ευρωπαϊκής ενοποίησης» και επηρεάζει καταλυτικά τις οικονομικές, πολιτικές και διεθνείς σχέσεις κάθε χώρας και ιδιαίτερα της Ελλάδας με τα Μνημόνια. Το ευρώ αναιρεί θα λέγαμε, την πεμπτουσία της εθνικής και της λαϊκής κυριαρχίας.

Επίσης η οικονομική διάσταση του ευρώ, δεν αφορά μόνο στο πεδίο της νομισματικής-συναλλαγματικής πολιτικής, αλλά επηρεάζει άμεσα όλες τις πτυχές της οικονομικής πολιτικής, μέσα από τους λεγόμενους θεσμικούς πυλώνες. Δηλ. εκτός από την ΕΚΤ, το Σύμφωνο Σταθερότητας, το ΕΜΣ, το Δημοσιονομικό Σύμφωνο, την Τραπεζική Ενοποίηση, τα 6μηνα συντονισμού, κ.ά. Κατά συνέπεια η ανάκτηση της νομισματικής κυριαρχίας, αποτελεί κρίσιμο βήμα για την ουσιαστική ανάκτηση του ελέγχου της οικονομικής πολιτικής και «εν πολλοίς» της εθνικής κυριαρχίας.

Η μετάβαση στο εθνικό νόμισμα παρ’ ότι είναι αναγκαίο βήμα, δεν επαρκεί από μόνο του, να εξασφαλίσει την έξοδο από την κρίση σε φιλολαϊκή κατεύθυνση. Χρειάζεται παράλληλα η εφαρμογή σειράς μέτρων, για την παραγωγική ανόρθωση, τη δραστική μείωση της ανεργίας, την ενίσχυση λαϊκού εισοδήματος, κ.ά., πράγματα που αναφέρονται στο αναλυτικό κείμενο της πρότασης της ΛΑ.Ε.

Εθνικό Νόμισμα, ισοτιμία και ευέλικτη συναλλαγματική πολιτική

Υπάρχει μεγάλο μπέρδεμα, άλλοτε από άγνοια, αλλά κυρίως συνειδητά από τα κυρίαρχα «μ.μ.ε.» και τις μνημονιακές δυνάμεις, γύρω από το θέμα της ισοτιμίας, της ενδεχόμενης υποτίμησης, κ.ά., τα οποία τροφοδοτούν τα στερεότυπα της «κινδυνολογίας».

Δεν υπάρχει a priori πλεονέκτημα ή μειονέκτημα, σε μια υποτίμηση ή ανατίμηση του νομίσματος. Είναι θέμα να εκτιμήσεις, με βάση τα αντικειμενικά δεδομένα της οικονομίας και τις κοινωνικές-πολιτικές προτεραιότητες, για τις κατευθύνσεις συναλλαγματικής πολιτικής που χρειάζεται να εφαρμοστεί.

Η διαμόρφωση της συναλλαγματικής ισοτιμίας εξαρτάται κατ’ αρχήν από την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας (έχει ως πυρήνα την παραγωγικότητα), η οποία εκδηλώνεται κυρίως στο ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών, αλλά επηρεάζεται και από το δημοσιονομικό ισοζύγιο, τα επιτόκια, κ.ά.

Στην οικονομική θεωρεία υπάρχουν «πρότυπα» ή «μοντέλα» συναλλαγματικής πολιτικής. Σχηματικά θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για τρεις εναλλακτικές δυνατότητες στον καθορισμό της ισοτιμίας.

Α) Καθορισμός της συναλλαγματικής ισοτιμίας από την κυβέρνηση και ελεύθερη κίνηση κεφαλαίων, αλλά χωρίς δυνατότητα ρύθμισης επιτοκίων. Β) Ελεύθερη διακίνηση κεφαλαίων και ρύθμιση επιτοκίων, αλλά χωρίς δυνατότητα ρύθμισης της ισοτιμίας (αυτή γίνεται από τις διεθνείς αγορές συναλλάγματος με ανοικτά τα κερδοσκοπικά παιγνίδια). Γ) Καθορισμός ισοτιμίας από την κυβέρνηση και ρύθμιση ύψους επιτοκίων, αλλά και έλεγχο της κίνηση κεφαλαίων.

Αυτήν την τελευταία εκδοχή θεωρούμε ως καταλληλότερο όχημα για την περίπτωση μας, κατά τη μετάβαση στο εθνικό νόμισμα, παράλληλα με όλα τα υπόλοιπα μέτρα που αναφέραμε.

Μετά τη μετάβαση - από το ευρώ στο εθνικό νόμισμα - σε αναλογία 1:1, εφαρμόζουμε ευέλικτη συναλλαγματική πολιτική. Δηλ. με βάση τα αντικειμενικά δεδομένα της οικονομίας και έχοντας πάντα σημαία το μεταβατικό πρόγραμμα προοδευτικής εξόδου από την κρίση, αναπροσαρμόζουμε αν χρειαστεί την ισοτιμία του εθνικού νομίσματος (όχι φυσικά κάθε …Σαββατοκύριακο), αλλά μετά από κάποιο εύλογο διάστημα, έχοντας πάντα στο επίκεντρο, τα συμφέροντα των εργαζόμενων, του ελληνικού λαού, τις ανάγκες παραγωγικού μετασχηματισμού της χώρας».

Μαριάννα Τσίχλη:

Η συζήτηση για την έξοδο από την ΟΝΕ μοιάζει σαν να είναι απαγορευμένη στο δημόσιο λόγο. Και σε όλες τις περιόδους που αναζωπυρώθηκε η συζήτηση για το ζήτημα του νομίσματος, χαρακτηρίσθηκε, όπως και τώρα, από απίστευτη κινδυνολογία. Μάλιστα, οι ισχυρισμοί που διατυπώνονται είναι τόσο αδιανόητοι, που αποδίδονται σε «τραπεζικούς κύκλους» και «παράγοντες της αγοράς», φυσικά χωρίς όνομα, αφού κανείς στοιχειωδώς σοβαρός άνθρωπος δε θα αναπαρήγαγε τόσο αντιεπιστημονικούς και αβάσιμους ισχυρισμούς, όσο και αν ήθελε να τρομοκρατήσει.

Η παραφιλολογία και η δαιμονοποίηση για τις υποτιμήσεις δεν είναι τυχαία, ούτε ουδέτερη. Προκύπτει από το γεγονός ότι οι υποτιμήσεις υπονομεύουν εν δυνάμει τη σταθερότητα των αποδόσεων και των κερδών στο χρηματοπιστωτικό τομέα, διαμορφώνοντας συνθήκες μη αποδεκτές για το νεοφιλελευθερισμό. Όμως, σε ότι αφορά στα λαϊκά στρώματα, οι πολιτικές αυτές μπορούν εν δυνάμει να τα προστατεύσουν.

Η μεγαλύτερη τρομοκρατία γύρω από το θέμα της υποτίμησης, είναι ότι θα προκαλέσει εκτόξευση των τιμών και ελλείψεις σε αγαθά.

Τίποτα από αυτά δεν είναι αλήθεια. Ο ισχυρισμός ότι η υποτίμηση μεταφέρεται ισοδύναμα στην αγοραστική δύναμη, ότι δηλαδή μία υποτίμηση οδηγεί σε αντίστοιχη μείωση της μέσης αγοραστικής δύναμης, είναι ψευδής και αντιεπιστημονικός. Είναι γνωστό ότι ένα σύνολο προϊόντων και υπηρεσιών παράγονται εσωτερικά, ενώ άλλα μπορούν να υποκατασταθούν. Στο κόστος παραγωγής των προϊόντων αυτών ενσωματώνεται το κόστος εργασίας ή και πρώτες ύλες που παράγονται εσωτερικά, που δε θα ανατιμηθούν, αλλά μπορούν να διατηρηθούν σταθερές.

Τα λαϊκά στρώματα σε μεγαλύτερο βαθμό καταναλώνουν εσωτερικά παραγόμενα προϊόντα και έτσι τα όποια αποτελέσματα της υποτίμησης θα έπλητταν κυρίως τα πιο εύπορα στρώματα. Σίγουρα δε, θα έπλητταν πολύ λιγότερο τα φτωχότερα στρώματα, από ότι έχουν κάνει τα οριζόντια μνημονιακά μέτρα, όπως είναι για παράδειγμα η αύξηση του ΦΠΑ. Άλλωστε, τα φτωχότερα στρώματα και το λαϊκό εισόδημα θα ενισχυθούν με ένα σύνολο μέτρων, με την αύξηση μισθών και συντάξεων, με την αποκατάσταση των συλλογικών συμβάσεων και των εγγυήσεων του εργατικού δικαίου, εκτεταμένο πρόγραμμα δημόσιων επενδύσεων με συλλογικό, δημοκρατικό και κοινωνικό σχεδιασμό κ.λ.π. Έτσι, δεν έχει καμία απολύτως βάση ο ισχυρισμός ότι θα αυξηθούν δραματικά οι τιμές των αγροτοδιατροφικών προϊόντων (στα οποία η Ελλάδα έχει παραγωγική επάρκεια, δηλ. η εγχώρια παραγωγή μπορεί να καλύψει την εγχώρια ζήτηση), ή ότι θα σημειωθούν τεράστια προβλήματα στην αγορά, όπως δεν έχουν και καμία βάση οι ισχυρισμοί ότι τα αυτοκίνητα θα κοστίζουν το βάρος τους σε χρυσάφι. Αντίθετα, μία τέτοια επιλογή θα οδηγήσει στην μείωση των εισαγωγών και στην αύξηση των εξαγωγών.

Από μελέτες που έχουμε κάνει προκύπτει ότι η ελαστικότητα τιμών των εισαγόμενων προϊόντων σε σχέση με τη διακύμανση των συναλλαγματικών ισοτιμιών είναι υψηλή για την Ελλάδα, υψηλότερη από ότι για άλλες χώρες της ΟΝΕ. Επομένως, είναι πιο εύκολο να υποκατασταθούν οι εισαγωγές και με τη διακύμανση των συναλλαγματικών ισοτιμιών και μία περιορισμένη σχετικά υποτίμηση θα οδηγηθούμε γρήγορα σε αύξηση των εξαγωγών και μείωση των εισαγωγών.

Επομένως, οι κινδυνολογίες δεν έχουν καμία απολύτως βάση και απλώς χρησιμοποιούνται για να δημιουργούν τρομοκρατία.

Όπως ειπώθηκε, η έξοδος από την ΟΝΕ και η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα είναι ένα αναγκαίο και αναντικατάστατο μέτρο του ριζοσπαστικού μεταβατικού προγράμματος, αλλά δεν είναι το μοναδικό. Αντίθετα, το πρόγραμμα της ΛΑ.Ε περιλαμβάνει ορισμένους συνεκτικούς στόχους, η εφαρμογή των οποίων είναι η μόνη εναλλακτική λύση για την έξοδο από την κρίση προς όφελος των λαϊκών τάξεων και για τη ριζική αλλαγή των συσχετισμών δύναμης.

Πρώτο, αυτονόητο μέτρο, η κατάργηση των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων και η λήψη μέτρων στήριξης του λαϊκού εισοδήματος.

Δεύτερο και κρίσιμο μέτρο είναι η παύση πληρωμών, η μη αναγνώριση και η διαγραφή του χρέους. Αυτό είναι ένα στρατηγικό μέτρο, χωρίς το οποίο δεν μπορεί να υπάρξει διέξοδος από την κρίση. Το ελληνικό χρέος, όπως ομολογεί ακόμα και το ΔΝΤ, δεν είναι βιώσιμο και αποτελεί θηλιά στο λαιμό των λαϊκών στρωμάτων. Η εξυπηρέτησή του προϋποθέτει την εκροή τεράστιων πόρων από το εσωτερικό της χώρας, οι οποίοι έτσι χάνονται από τη χρηματοδότηση των αναγκών της κοινωνίας και από τη δυνατότητα να στραφούν σε παραγωγικές επενδύσεις. Χωρίς ριζική διαγραφή του χρέους, και μάλιστα μονομερή, δεν μπορεί να υπάρξει διέξοδος από την κρίση προς όφελος των λαϊκών στρωμάτων.

Τρίτο μέτρο είναι η εθνικοποίηση του πιστωτικού συστήματος και η λειτουργία του, στο σύνολό του από ένα δημόσιο πιστωτικό ίδρυμα.

Τέταρτο μέτρο είναι η εθνικοποίηση των μεγάλων παραγωγικών μονάδων και των στρατηγικών επιχειρήσεων και η λειτουργία τους κάτω από ένα συλλογικό, δημοκρατικό, κοινωνικό σχεδιασμό. Οι τομείς αυτοί σίγουρα περιλαμβάνουν, χωρίς να περιορίζονται εκεί, την ύδρευση, την ενέργεια, τις μεταφορές, τις τηλεπικοινωνίες, την κατασκευή και λειτουργία βασικών υποδομών (δρόμοι, λιμάνια, αεροδρόμια κλπ.)

Φυσικά, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι αυτά τα μέτρα είναι ασύμβατα με την ΕΕ και με τους οικονομικούς και πολιτικούς θεσμούς της. Γνωρίζουμε ότι η ΕΕ αποτελεί μηχανισμό σταθεροποίησης και επέκτασης του νεοφιλελευθερισμού. Έτσι, το μεταβατικό πρόγραμμα είναι μια πορεία σύγκρουσης και ρήξης με τους νεοφιλελεύθερους κανόνες της ΕΕ, που ανοίγει τις διαδικασίες, με την θέληση και τους αγώνες του λαού, για την αποδέσμευση της χώρας και από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Για την εφαρμογή του προγράμματος είναι απαραίτητη και μια άλλη συνθήκη. Το αριστερό, ριζοσπαστικό κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο. Κοινωνικό μέτωπο, με την έννοια της συμμαχίας για την επιβολή αυτών των ριζοσπαστικών μέτρων, όλων εκείνων των κοινωνικών στρωμάτων που έχουν αντικειμενικό συμφέρον στην υλοποίηση μίας τέτοιας πολιτικής. Των στρωμάτων που τσακίστηκαν από την καπιταλιστική κρίση και τη μνημονιακή της διαχείριση και δεν έχουν καμία προοπτική εντός των κυρίαρχων πλαισίων. Της εργατικής τάξης, των ευρύτατων στρωμάτων της ελαστικής και κακοπληρωμένης διανοητικής εργασίας, των στρωμάτων που δεν διαθέτουν περιουσιακά στοιχεία ή τα είδαν να εξανεμίζονται την επταετία των μνημονίων, της νεολαίας ιδιαίτερα, που η μόνη της σχεδόν προοπτική είναι η μετανάστευση.

Πολιτικό μέτωπο, με την έννοια της συμμαχίας των δυνάμεων της αριστεράς που μπορούν να συμφωνήσουν στα βασικά σημεία του προγράμματος που περιγράψαμε. Η έλλειψη της πολιτικής συμμαχίας της αριστεράς υπό ένα κοινό, ριζοσπαστικό πρόγραμμα έπαιξε ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων χρόνων, όπως πολύ μεγάλο ρόλο παίζει και σήμερα. Και εδώ πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι. Εμείς πιστεύουμε ότι οι προγραμματικοί άξονες που περιγράφουμε συνιστούν μία υπαρκτή, σημαντική και επαρκή ενιαία βάση, που θα μπορούσε να είναι λίγο – πολύ κοινή για τις δυνάμεις της σημερινής ελληνικής αριστεράς. Οι διαγκωνισμοί, η μικροπολιτική, οι διαφωνίες για ζητήματα που στο σημερινό συσχετισμό δύναμης είναι πραγματικά περί του φύλου των αγγέλων, προσφέρουν αρνητικές υπηρεσίες στο λαό και στο κίνημα. Κατά τη δική μας άποψη, οι κοινές βάσεις υπάρχουν, αυτό που λείπει είναι η πολιτική βούληση και η συναίσθηση ότι βρισκόμαστε σε μια περίοδο καμπής, που η αριστερά πρέπει να βρει τους τρόπους να αναδειχθεί σε αντίπαλη κοινωνική δύναμη. Έτσι, το κάλεσμά μας σε όλες τις δυνάμεις της αριστεράς που αποδέχονται τους προγραμματικούς άξονες που θέσαμε, είναι διαρκές, όχι μόνο για να έχουμε κοινή δράση στους αγώνες και στους επιμέρους χώρους, αλλά και για την από κοινού πολιτική υποστήριξη της εναλλακτικής προοπτικής διεξόδου προς όφελος των εργαζόμενων τάξεων».

Παναγιώτης Σωτήρης:

«Δεν κρύβουμε ότι η πρόταση που κάνουμε κρύβει πραγματικές δυσκολίες. Όμως, αυτές οι δυσκολίες είναι πολύ λιγότερες από την συνθήκη ταπείνωσης που βιώνει η κοινωνία μετά το 2010 και την οποία θα συνεχίσει να υφίσταται, αν δεν αλλάξουν τα πράγματα, για πολλές δεκαετίες ακόμη. Δεν προτείνουμε απλώς μια αλλαγή νομίσματος ή οικονομικής πολιτικής, αλλά έναν άλλο δρόμο για την ελληνική κοινωνία, σε ρήξη με το νεοφιλελεύθερο και ταξικό πυρήνα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Έναν άλλο δρόμο που συνεπάγεται συγκρούσεις και τις μερίδες του πολυεθνικού κεφαλαίου που εκμεταλλεύονται την αρχιτεκτονική του ευρώ αλλά και με τις μερίδες του ελληνικού κεφαλαίου, της ελληνικής ολιγαρχίας που απαιτούν την με κάθε κόστος παραμονή στην ευρωζώνη και στηρίζουν τις μνημονιακές πολιτικές για να ενισχύσουν την κερδοφορία τους. Έναν άλλο δρόμο αγώνα και συλλογικής προσπάθειας για τον παραγωγικό μετασχηματισμό, για να πάρουν τις τύχες του τόπου στα χέρια τους οι δυνάμεις της εργασίας, της γνώσης και του πολιτισμού. Στις λαϊκές δυνάμεις υπάρχει ακόμη μεγάλο απόθεμα οργής και διάθεση αγώνα, που τώρα δεν βρίσκει διέξοδο. Βοηθώντας να φανεί ότι όντως μπορούν τα πράγματα να πάνε αλλιώς, ότι δεν είναι μονόδρομος η καταστροφή και η απελπισία, βοηθάμε στο να ξαναγυρίσει η ελπίδα και η αυτοπεποίθηση στο λαό».

Παναγιώτης Μαντάς:

«Στο κραχ του 1929 στις ΗΠΑ η ανεργία έφτανε το 25% και η απώλεια των εισοδημάτων το 50% Αν συγκρίνει κανείς αυτούς τους δείκτες με τους αντίστοιχους της Ελλάδας του 2017 καταλαβαίνει το σημείο που βρισκόμαστε και έπεται η συνέχεια με τα νέα μέτρα, το νέο μεσοπρόθεσμο και το 4ο Μνημόνιο. Μόνο η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ μαζί με τους δορυφόρους ισχυρίζονται πως είναι δυνατό μέσα στο καθεστώς της δικτατορίας του ΕΥΡΩ να υπάρξει ανάσχεση. Στην πραγματικότητα όμως διαπραγματεύονται και πολιτεύονται για το πώς ο ένας θα πετάξει την βόμβα για να σκάσει στα χέρια του άλλου. Κατά τα άλλα η περαιτέρω παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη εγγυάται την κατάληξη στην βέβαιη τελική χρεοκοπία. Προς τα εκεί μας ζητάνε να βαδίσουμε όσοι επιμένουν να παραμείνουμε στο καθεστώς της Ευρωκατοχής και επισείουν κίνδυνους από την έξοδο από το Ευρώ. Στην ουσία μας ζητάνε να αυτοκτονήσουμε για να μην κινδυνεύσουμε δήθεν από μια πορεία σε αχαρτογράφητα νερά! Φτάνει πια. Με το σημερινό κείμενό της η ΛΑ.Ε συμβάλλει στην δημιουργία μιας σχολής σκέψης που μπορεί να μετεξελιχθεί σε πολιτικό ρεύμα έκφρασης ευρύτερων στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας,  όλων όσων αντιπαρατίθενται ή ασφυκτιούν από τα μνημόνια».

Διαβάστε Περισσότερα »

Παρουσίαση φυλλαδίου ΛΑ.Ε για τη μετάβαση από το ευρώ στο εθνικό νόμισμα


Το φυλλάδιο της Λαϊκής Ενότητας (ΛΑ.Ε) για το πέρασμα από το ευρώ στο εθνικό νόμισμα στη βάση ενός ριζοσπαστικού προγράμματος της παράταξης παρουσίασε σήμερα στην κατάμεστη αίθουσα της ΕΣΗΕΑ σε συνέντευξη Τύπου ο Παν. Λαφαζάνης Γραμματέας του Π.Σ της ΛΑ.Ε και τα μέλη της ΠΓ της ΛΑ.Ε Παν. Μαντάς, Παν. Σωτήρης, Μαρ. Τσίχλη και Γιάννης Τόλιος.
Ολόκληρο το κείμενο του φυλλαδίου της ΛΑ.Ε έχει ως εξής:

ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ
ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ ,ΧΩΡΙΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΛΙΤΟΤΗΤΑ, ΜΕ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
Τα ευρωπαϊκά και διεθνή κέντρα του κατεστημένου και κυρίως το εγχώριο πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο ασκούν πλύση εγκεφάλου και τρομοκρατούν τον ελληνικό λαό, παρουσιάζοντας ως καταστροφή την εγκατάλειψη του ευρώ και τη μετάβαση της Ελλάδας σε εθνικό νόμισμα.
Με το φυλλάδιο αυτό η Λαϊκή Ενότητα (ΛΑ.Ε) επιχειρεί με σύντομο και όσο το δυνατό πιο εύληπτο τρόπο να αναδείξει και να θέσει σε συζήτηση τα βήματα και τα μέτρα της μετάβασης της Ελλάδας στο εθνικό νόμισμα, στη βάση ενός ριζοσπαστικού προγράμματος. Να αναδείξει, επίσης, ότι αυτή η μετάβαση από το ευρώ στο νέο εθνικό νόμισμα με ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα αποτελεί μια ρεαλιστική και βιώσιμη επιλογή και ότι είναι η μόνη που μπορεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση, τα μνημόνια και τη λιτότητα και να τη θέσει σε τροχιά ανάπτυξης και παραγωγικού μετασχηματισμού με κοινωνική δικαιοσύνη.
Για να προχωρήσει η χώρα μας στην καθιέρωση εθνικού νομίσματος είναι αναγκαία τα εξής βήματα, τα οποία χρειάζεται να υλοποιηθούν άμεσα.
ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΒΑΣΗΣ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ
ΠΡΩΤΟΝ: Η Τράπεζα της Ελλάδας περιέρχεται σε δημόσια ιδιοκτησία, τελεί υπό εθνικό και κοινωνικό έλεγχο, αποκτά πλήρως και κατ’ αποκλειστικότητα το προνόμιο να εκδίδει εθνικό νόμισμα και η πολιτική της κινείται στο πλαίσιο που χαράσσει η κυβέρνηση και η πολιτική της.
ΔΕΥΤΕΡΟΝ: H χώρα αποκαθιστά την νομισματική της κυριαρχία, η οποία εκ των πραγμάτων αποτελεί το θεμέλιο και ένα μεγάλο βήμα για την κατάκτηση της εθνικής της κυριαρχίας. Η κυβέρνηση ασκεί κυρίαρχα και κάτω από κοινωνικό έλεγχο τη νέα εθνική νομισματική πολιτική της χώρας σε όλες τις εκφάνσεις της, λαμβάνοντας υπόψη της την γνώμη της Τράπεζας της Ελλάδας.
ΤΡΙΤΟΝ: Θεσμική ρύθμιση αυξημένης ισχύος κατοχυρώνει ότι η νομισματική πολιτική της χώρας ασκείται με κύρια κριτήρια την ανάπτυξη, την ενίσχυση της κοινωνικής δικαιοσύνης και την διεύρυνση των θέσεων εργασίας στην κατεύθυνση της πλήρους απασχόλησης.
ΤΕΤΑΡΤΟΝ: Η κυβέρνηση μετά από γνώμη της Τράπεζας της Ελλάδας καθορίζει την ισοτιμία μετατροπής του ευρώ στο νέο εθνικό νόμισμα.
Αυτή καθ’ αυτή η ισοτιμία, σε όποιο μέτρο και αν καθοριστεί δεν επηρεάζει την λειτουργία της οικονομίας. Για πρακτικούς και μόνο λόγους και αποκλειστικά για τις ανάγκες του παρόντος, ορίζουμε ως ισοτιμία μετατροπής το ένα ευρώ προς μια μονάδα νέου εθνικού νομίσματος.
ΠΕΜΠΤΟΝ: Με νομοθετική διάταξη το ευρώ αποσύρεται και το νέο εθνικό νόμισμα τίθεται σε υποχρεωτική κυκλοφορία. Με βάση το νέο αυτό εθνικό νόμισμα πραγματοποιούνται όλες οι εγχώριες οικονομικές λειτουργίες και συναλλαγές.
H OIKONOMIA ΣΤΟΝ ΡΥΘΜΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ
Στο πλαίσιο αυτών των ρυθμίσεων και στην βάση της επίσημης ισοτιμίας του νέου εθνικού νομίσματος προς το ευρώ:
·Τα ευρώ που κατέχουν οι πολίτες και τα νομικά πρόσωπα μετατρέπονται μέσω των τραπεζών σε εθνικό νόμισμα.
·Όλες οι καταθέσεις στις τράπεζες μετατρέπονται στο νέο εθνικό νόμισμα, ενώ τα ευρώ που κατέχουν οι τράπεζες (σε κέρματα και χαρτονομίσματα) αποθεματοποιούνται στην Κεντρική Τράπεζα για την ενίσχυση των συναλλαγματικών διαθεσίμων της χώρας. Το κράτος με ειδική νομοθετική ρύθμιση αυξημένης ισχύος εγγυάται πλήρως και απολύτως όλες τις καταθέσεις στις τράπεζες και μεριμνά για την ασφάλεια και την καλύτερη δυνατή απόδοση τους.
·Όλοι οι μισθοί και οι συντάξεις, από την ώρα θέσπισης του εθνικού νομίσματος, καταβάλλονται στο νέο εθνικό νόμισμα με βάση τη θεσμοθετούμενη ισοτιμία (π.χ μισθωτός που λάμβανε 800 ευρώ μισθό καθαρά, τώρα θα λαμβάνει 800 μονάδες νέου εθνικού νομίσματος, συνταξιούχος που λάμβανε 800 ευρώ σύνταξη, τώρα θα λαμβάνει σύνταξη 800 νέες μονάδες εθνικού νομίσματος).
·Όλες οι δανειακές υποχρεώσεις κάθε μορφής και ειδικότερα προς τις τράπεζες καθώς και οι υποχρεώσεις προς το δημόσιο, στενό και ευρύτερο, ιδιωτών και νομικών προσώπων, μετατρέπονται στο νέο εθνικό νόμισμα, στη βάση των ίδιων συμβάσεων χωρίς επιβαρύνσεις. Πολίτης, για παράδειγμα, που οφείλει στην τράπεζα 1.000 ευρώ, θα οφείλει 1.000 μονάδες νέου εθνικού νομίσματος, με την ίδια δανειακή σύμβαση. Πολιτική μας είναι να εφαρμόσουμε, όπως εξηγούμε παρακάτω, ευρεία διαγραφή (σεισάχθεια) και γενναία ρύθμιση των ιδιωτικών χρεών.
·Οι τιμές στην αγορά μετατρέπονται σε εθνικό νόμισμα, αναγράφονται εις διπλούν για ένα ικανό χρονικό διάστημα, ενώ γίνεται αυστηρότατος έλεγχος με βαρύτατες κυρώσεις απέναντι σε φαινόμενα παράνομων συναλλαγών και αισχροκέρδειας.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η οικονομία, με το νέο εθνικό νόμισμα, εισέρχεται ομαλά σε μια νέα λειτουργία που θα επιτρέψει να εφαρμοσθεί μια νέα ριζοσπαστική πολιτική ανασυγκρότησης και μετασχηματισμού της οικονομίας.
ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ;
Η εισαγωγή του εθνικού νομίσματος είναι επίκαιρη και εξαιρετικά αναγκαία, διότι:
H Ελλάδα, μέσα στην ευρωζωνική φυλακή και στο πλαίσιο της ”ενιαίας αγοράς” της ΕΕ, όχι μόνο δεν μπορεί να σταθεί οικονομικά και κοινωνικά όρθια αλλά και χάνει ακατάπαυστα έδαφος από ισχυρότερες και πιο ”ανταγωνιστικές” οικονομίες και πρώτα απ’ όλα την Γερμανία.
Η νεοφιλελεύθερη μονεταριστική δομή και η φιλοσοφία της ευρωζώνης δεν ευνοεί τις συγκλίσεις ανάμεσα στις άνισες οικονομίες, με διαφορετικά επίπεδα παραγωγικότητας και αποδοτικότητας που συμμετέχουν στον ευρωζωνικό χώρο. Αντίθετα, ενισχύει τις ανισότητες και τις αποκλίσεις, ενώ εκ των πραγμάτων καθιστά σφοδρότερους τους μεταξύ τους ανταγωνισμούς.
Το εθνικό νόμισμα μέσα σε αυτές τις συνθήκες που κυριαρχούν στην ευρωζώνη γίνεται απόλυτα αναγκαίο και αναντικατάστατο εργαλείο για τη χώρα μας. Γίνεται απαραίτητο και αναντικατάστατο, επίσης, και για ένα πολύ σημαντικό πρόσθετο λόγο. Διότι οι εργαζόμενες λαϊκές τάξεις στην Ελλάδα πνίγονται από ένα παράνομο, απεχθές, επονείδιστο και κυρίως μη βιώσιμο χρέος, στο όνομα του οποίου λαμβάνονται από το κράτος πιστώσεις από ΕΕ και ΔΝΤ, οι οποίες διατίθενται αποκλειστικά για την εξυπηρέτηση του και συνοδεύονται από αποτυχημένα μνημονιακά προγράμματα λιτότητας και καταλήστευσης που πλήττουν βάναυσα το λαό και καταστρέφουν τον τόπο.
Η εισαγωγή εθνικού νομίσματος θα βοηθήσει την την ελληνική οικονομία να απεμπλακεί από τον άνισο και εξουθενωτικό ανταγωνισμό που υφίσταται εντός της ευρωζώνης, χωρίς να έχει καμιά δυνατότητα να τον αντιμετωπίσει εντός της, παρά μόνο περικόπτοντας τις κοινωνικές δαπάνες και εξανεμίζοντας τους μισθούς της εργατικής τάξης, συνολικά των εργαζομένων και συνταξιούχων.
Το κυριότερο, όμως και πιο επίκαιρο: η εισαγωγή του εθνικού νομίσματος είναι αναντικατάστατη προϋπόθεση για να μπορέσει η χώρα να σταθεί στα πόδια της χωρίς τις πιστώσεις (δόσεις) της ΕΕ και του ΔΝΤ και χωρίς την ρευστότητα της ΕΚΤ προς τις εγχώριες τράπεζες, πράγματα που συνιστούν θανάσιμα εργαλεία επιβολής και εκβιασμών των πιστωτών, όπως είδαμε παλιότερα στην Κύπρο και τον Ιούλιο του 2015 στη χώρα μας, με το κλείσιμο της στρόφιγγας από την ΕΚΤ προς το τραπεζικό σύστημα.
Επομένως, το εθνικό νόμισμα, δίνοντας την ρεαλιστική δυνατότητα στη χώρα να απεμπλακεί από τις πιστώσεις ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ, μας επιτρέπει κάτι που συνιστά ζήτημα επιβίωσης για τη χώρα είναι αδύνατο να επιτευχθεί μέσα στην ευρωζώνη: να προχωρήσουμε αποφασιστικά στην απαλλαγή μας από τα μνημόνια και στη διαγραφή του χρέους με όπλο την αμετάκλητη διακοπή αποπληρωμής του, χωρίς οι τράπεζες και η οικονομία να διατρέχουν τον κίνδυνο κατάρρευσης λόγω των εκβιαστικών μεθοδεύσεων των πιστωτών.
Αντίθετα, με αυτές τις επιλογές της ακύρωσης και εγκατάλειψης των μνημονίων, της διαγραφής του χρέους και του εθνικού νομίσματος, οικονομία και τράπεζες μπορούν να στηριχτούν και να ανακάμψουν σε όφελος του τόπου και του λαού.
Το εθνικό νόμισμα, απαραίτητος όρος για τη διαγραφή του χρέους, θα επιτρέψει, ταυτόχρονα, στο δημόσιο να προχωρήσει στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών τόσο για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στο νέο ρόλο τους χωρίς την ρευστότητα της ΕΚΤ όσο και κυρίως για να μπορέσουν να προχωρήσουν σε μια αποφασιστική πολιτική που θα αντιμετωπίζει ριζοσπαστικά σε όφελος των δανειοληπτών το άγος των δυσβάσταχτων ιδιωτικών χρεών, τα οποία στραγγαλίζουν την οικονομία μας.
Οι τράπεζες, επίσης, με την μετατροπή των χρημάτων της ανακεφαλαιοποίησης σε μετοχές, μέσω αύξησης του μετοχικού τους κεφαλαίου, θα φύγουν από τα ληστρικά χέρια του ιδιωτικού κεφαλαίου και των fund, θα περάσουν στη δημόσια ιδιοκτησία και εθνικοποιημένες θα τεθούν υπό κοινωνικό έλεγχο, με στόχο να εφαρμόσουν μια εντελώς διαφορετική χρηματοπιστωτική πολιτική με αποκλειστικά αναπτυξιακά, παραγωγικά, επενδυτικά και κοινωνικά κριτήρια.
Στη βάση αυτή και στο πλαίσιο της νέας εθνικής νομισματικής πολιτικής, οι τράπεζες θα μπορέσουν να προχωρήσουν, βάση κριτηρίων και ελέγχων, την ευρεία “σεισάχθεια” (διαγραφή) χρεών για τα πιο αδύνατα νοικοκυριά και τις μικρές επιχειρήσεις. Αλλά και τη γενναία ρύθμιση των δανείων των υπόλοιπων επιχειρήσεων μετά από σε βάθος διαχειριστικό έλεγχο προσώπων και εταιρειών. Ταυτόχρονα η διαγραφή ή απομείωση του χρέους των μεγάλων επιχειρήσεων, εφ όσον απαιτηθεί για να κρατηθούν και να διατηρηθούν οι θέσεις εργασίας, θα προχωρήσει με τη ανάλογη συμμετοχή των εθνικοποιημένων τραπεζών στο μετοχικό κεφάλαιο τους έναντι του διαγραφόμενου χρέους.
.
Χωρίς εθνικό νόμισμα, η οποιαδήποτε απόπειρα απομείωσης του χρέους και απεμπλοκής της χώρας από τα μνημόνια, τη λιτότητα και την υποτέλεια είναι μάταιη υπόθεση και η επαγγελία της εξαπάτηση και δημαγωγία.
ΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΕΤΥΧΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ;
Για την ΛΑ.Ε το εθνικό νόμισμα δεν είναι αυτοσκοπός ούτε φετίχ. Δεν συνιστά απλώς μια διαφορετική, εθνική τώρα, νομισματική μονάδα για να συνεχίσουμε με άλλη μορφή τις ίδιες νεοφιλελεύθερες πολιτικές, να υπηρετήσουμε τα ίδια ολιγαρχικά κεφαλαιακά συμφέροντα, τις ίδιες αμαρτωλές διαπλεκόμενες σχέσεις, τις ίδιες πελατειακές λογικές, τα ίδια παρασιτικά κυκλώματα και τις ίδιες πρακτικές της μίζας και της διαφθοράς.
Το εθνικό νόμισμα, αντίθετα, αποτελεί για μας ένα εργαλείο, μια αφετηρία, μια πρόκληση και μια ευκαιρία για να καταστήσουμε, σε συνδυασμό με την εφαρμογή του συνολικού αλληλοεξαρτώμενου μεταβατικού μας προγράμματος, όλες αυτές τις καταστάσεις παρελθόν. Για να κάνουμε παρελθόν την μνημονιακή υποδούλωση, την ευρωζωνική επιτροπεία και ένα μη βιώσιμο χρέος. Για να καταργήσουμε την λιτότητα, να καταπολεμήσουμε τη φτώχεια και την ανεργία, να διασφαλίσουμε ως δημόσιες και καθολικές τις κοινωνικές ανάγκες σε υγεία – παιδεία – πολιτισμό Για να σταματήσουμε το ξεπούλημα της χώρας, να εθνικοποιήσουμε τις στρατηγικές επιχειρήσεις και να προχωρήσουμε στον παραγωγικό μετασχηματισμό της ελληνικής οικονομίας, πράγματα απαγορευτικά μέσα στην ευρωζώνη και στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης ΕΕ.
ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ, ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΠΡΩΤΟΝ: Με το εθνικό νόμισμα μπορούμε να ενισχύσουμε την εθνική παραγωγική βάση και την αποδοτικότητα (ανταγωνιστικότητα) της ελληνικής οικονομίας, απαντώντας στην ανάγκη να προσφέρουμε ένα μεγάλο κύμα ρευστότητας στην οικονομία και την κοινωνία με εξαιρετικά ευνοϊκούς όρους.
Με το εθνικό νόμισμα θα μπορέσουμε, μέσω της Τράπεζας της Ελλάδος, να αξιοποιήσουμε τη δυνατότητα, για να παράσχουμε ισχυρή ρευστότητα στην οικονομία και την κοινωνία με ευνοϊκούς όρους και πολύ χαμηλά επιτόκια, δυνατότητα η οποία δεν υφίσταται εντός ευρώ.
Αυτήν την δυνατότητα ισχυρής ρευστότητας, θέλουμε να την κατευθύνουμε τόσο στην οικονομία για παραγωγικές επενδύσεις όσο και στην κοινωνία για την καταπολέμηση της φτώχειας, την στήριξη κοινωνικών αναγκών και κρίσιμων κοινωνικών τομέων.
Ειδικότερα το εθνικό εκδοτικό προνόμιο και ο εθνικός έλεγχος της νομισματικής πολιτικής θα αξιοποιηθούν για να χρηματοδοτήσουν μέσω της Τράπεζας της Ελλάδος και μέσω των εθνικοποιημένων τραπεζών ένα μεγάλο επενδυτικό πρόγραμμα στη χώρα τόσο στο σκέλος των δημοσίων επενδύσεων όσο και στην χρηματοδοτική στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων..
Αναφερόμαστε σε ένα νέο ευρύτατο σε μέγεθος και ποικιλία, ποιοτικά προσανατολισμένο και κάτω από ουσιαστικό δημοκρατικό και κοινωνικό έλεγχο χρηματοδοτικό πρόγραμμα με πολύ χαμηλά επιτόκια, τα οποία θα καθορίζονται στο πλαίσιο ενός κυβερνητικού αναπτυξιακού σχεδιασμού. Ένα χρηματοδοτικό πρόγραμμα που εκτός των άλλων θα αποβλέπει σε ένα διπλάσιο, τουλάχιστον, παραγωγικά επανασχεδιασμένο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων. Σε ένα ευρύτατο πρόγραμμα στήριξης της αγροτιάς και αναβάθμισης της πρωτογενούς παραγωγής, και σε ένα μεγάλο χρηματοδοτικό πρόγραμμα για επενδύσεις των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, που θα στοχεύουν την παραγωγική και τεχνολογική αναβάθμιση της χώρας, την αύξηση των θέσεων εργασίας, την στήριξη και διεύρυνση των εργατικών κατακτήσεων. Στο πλαίσιο αυτό ιδιαίτερη προσπάθεια θα επιδειχθεί για την ανασυγκρότηση επιχειρήσεων υπό δημόσιο έλεγχοκαι τη στήριξη συνεταιριστικών και συνεργατικών επιχειρήσεων και βεβαίως επιχειρήσεων που οι καινοτόμες, τεχνολογικά σύγχρονες, οργανωτικές επιδόσεις τους υποβοηθούν τον δημοκρατικό αναπτυξιακό σχεδιασμό και τον παραγωγικό μετασχηματισμό της οικονομίας.
Το εκδοτικό προνόμιο και ο εθνικός έλεγχος της νομισματικής πολιτικής θα αξιοποιηθούν, ταυτόχρονα, στο έπακρο για να στηρίξουν και να ενισχύσουν την κοινωνική Ελλάδα και τον κοινωνικό προϋπολογισμό. Το εθνικό νόμισμα και η νέα επεκτατική νομισματική πολιτική θα αξιοποιηθούν για να ανακεφαλαιοποιήσουν τα ασφαλιστικά ταμεία, θα στηρίξουν και θα ενισχύσουν μισθούς και συντάξεις, πρώτα απ’ όλα τον κατώτατο μισθό, την κατώτατη σύνταξη, θα χρησιμοποιηθούν για την κοινωνική στήριξη των αδυνάτων και των ΑΜΕΑ για την καταπολέμηση της φτώχειας και την ενίσχυση των κοινωνικών δαπανών.
Ο κρατικός προϋπολογισμός μιας Ελλάδας με εθνικό νόμισμα, απαλλαγμένος από τα δεσμά της δημοσιονομικής λιτότητας, από τον στραγγαλισμό των υπέρογκων πρωτογενών πλεονασμάτων και τις περιοριστικές προδιαγραφές του Συμφώνου Σταθερότητας και έχοντας τη δυνατότητα νομισματικής αναχρηματοδότησης των ελλειμμάτων του με ιδιαίτερα ευνοϊκούς και προνομιακούς όρους, μπορεί, στη βάση μιας μεγάλης διοικητικής μεταρρύθμισης του κράτους και συνολικά της δικής μας πρότασης, να αναδειχθεί ως ο μεγάλος κεντρικός μοχλός για το παραγωγικό μετασχηματισμό, την αποδοτική αναδιαμόρφωση της οικονομίας και την κοινωνική δικαιοσύνη.
ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ: ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΕΟ ΒΙΩΣΙΜΟ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΡΟΤΥΠΟ
ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Στη βάση του εθνικού νομίσματος θα εφαρμόσουμε μια ευέλικτη συναλλαγματική πολιτική, που θα λαμβάνει υπόψη της τα εγχώρια οικονομικά δεδομένα, ειδικότερα τις εξελίξεις στο ισοζύγιο πληρωμών αλλά και τις ευρωπαϊκές και διεθνείς συγκυρίες.
Αυτή η εθνική συναλλαγματική πολιτική δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να διακατέχεται από κανένα δογματισμό ή προκατασκευασμένα σχήματα, θα πρέπει να διαμορφώνεται και να εξελίσσεται μέσα από διευρυμένο και ουσιαστικό κοινωνικό διάλογο και να έχει ως αποκλειστικό γνώμονα της ανάπτυξη στη χώρα, την διεύρυνση των θέσεων εργασίας με στόχο την πλήρη απασχόληση και την προώθηση ενός νέου δίκαιου και βιώσιμου οικονομικού προτύπου.
Τα κατεστημένα κέντρα κινδυνολογούν με μια ενδεχόμενη επιλογή υποτίμησης του εθνικού νομίσματος και μιλούν για καταστροφικές επιπτώσεις, προεξοφλώντας, μάλιστα, ότι αυτή η υποτίμηση θα προσλάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις με συνέπεια η χώρα να παρουσιάσει, τάχα, ελλείψεις σε πρώτες ύλες, αναγκαία είδη διατροφής, φάρμακα κλπ, ελλείψεις που, έτσι κι αλλιώς, τις θεωρούν δεδομένες με εθνικό νόμισμα.
Αυτή η κινδυνολογία δεν έχει καμιά απολύτως βάση και είναι παντελώς αστήρικτη.
Εάν κριθεί αναγκαίο, για το συμφέρον της οικονομίας και του ελληνικού λαού είναι ενδεχόμενο να επιλεγεί σε κάποια χρονική στιγμή μια περιορισμένη και σχεδιασμένη υποτίμηση του νομίσματος.
Αυτή η υποτίμηση θα αποβλέπει στην αξιοποίηση από τη χώρα ενός εργαλείου που δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί μέσα στο ευρώ, με στόχο να τονωθεί η εγχώρια παραγωγή και η οικονομία, ιδιαίτερα σε στοχευμένους κλάδους και με έλεγχο για την επίτευξη μετρήσιμων στόχων, προκειμένου να εφαρμοσθεί ένας ευρύτερος σχεδιασμός οικονομικής ανάπτυξης.
Μια ενδεχόμενη υποτίμηση, σε μια οικονομία όπως η δική μας, η οποία, κάτω από την μπότα των μνημονίων, βρίσκεται επί πολλά χρόνια σε ύφεση και στασιμότητα, έχει μεγάλη ανεργία και αργό και ανεκμετάλλευτο αλλά εν δυνάμει αποδοτικό, παραγωγικό δυναμικό, εφ’ όσον σε κάποια στιγμή κριθεί σκόπιμη, θα έχει θετικό ισοζύγιο οικονομικοκοινωνικών επιπτώσεων.
Μια περιορισμένη και λογική υποτίμηση, εφ’ όσον χρειαστεί και κριθεί σκόπιμη, θα αποτελεί μια θετική και όχι αμυντική, επιλογή, που θα έχει ως στόχο να ενισχύσει και να δώσει ώθηση στο υπό εφαρμογή αναπτυξιακό σχέδιο της χώρας.
Μια τέτοια υποτίμηση θα βοηθήσει ουσιωδώς να γίνουν σχετικά πιο φτηνά τα εγχώρια και πιο ακριβά τα εισαγόμενα προϊόντα και επομένως θα βοηθήσει στην τόνωση της εθνικής παραγωγής, στην υποκατάσταση εισαγωγών από εγχώρια παραγωγή, στην ενίσχυση των εξαγωγών, την ενδυνάμωση του τουριστικού ρεύματος, και στη σημαντική και συνολική αύξηση της απασχόλησης, υποστηρίζοντας, έτσι, την σχεδιασμένη προσπάθεια που πρέπει να καταβληθεί ώστε η χώρα να μπει σε μια νέα αναπτυξιακή τροχιά και στη διαμόρφωση ενός νέου αναπτυξιακού προτύπου.
Μια περιορισμένη και λογική υποτίμηση, στο πλαίσιο μιας οικονομίας που βρίσκεται επί χρόνια σε ύφεση, θα έχει μικρές και φθίνουσες συνέπειες στον πληθωρισμό, οι οποίες σε κάθε περίπτωση θα διασφαλισθεί να μην έχουν καμιά αρνητική συνέπεια στους μισθούς και τις συντάξεις. Οιμισθοί και οι συντάξεις, άλλωστε, θα ενισχυθούν έτσι και αλλιώς στη βάση των νέων πολιτικών κατά της λιτότητας, οι οποίες θα εφαρμοσθούν με την υποβοήθηση του εθνικού νομίσματος.
Από μια υποτίμηση με αυτά τα χαρακτηριστικά δεν πρόκειται να σημειωθεί, όπως λέγεται, κάποια υποτιθέμενη αθρόα και επιζήμια εισαγωγή κερδοσκοπικών κεφαλαίων στη χώρα, πολύ περισσότερο που παράλληλα με την εισαγωγή εθνικού νομίσματος θα εφαρμοσθεί ουσιαστικός έλεγχος στην κίνηση κεφαλαίων από την χώρα στο εξωτερικό και αντιστρόφως, προς αποτροπή επιζήμιων μεθοδεύσεων σε βάρος του νομίσματος και της εθνικής οικονομίας.
Ο έλεγχος αυτός δεν θα έχει καμιά σχέση με τους σημερινούς περιορισμούς στις τραπεζικές συναλλαγές (Capital Control) και την άντληση χρημάτων από τις τράπεζες. Αντίθετα, με την εισαγωγή του εθνικού νομίσματος οι συναλλαγές με τις τράπεζες, το άνοιγμα λογαριασμών και οι αναλήψεις θα είναι απόλυτα ελεύθερες και δεν θα τελούν υπό κανένα περιορισμό.
Δεν έχει την παραμικρή βάση η ευρώπληκτη προπαγάνδα η οποία διατείνεται ότι με την εισαγωγή του εθνικού νομίσματος θα ακολουθήσει ανεξέλεγκτη υποτίμηση του και ακόμα χειρότερα θα παρουσιαστούν, έτσι κι αλλιώς, ελλείψεις και μάλιστα τεράστιες, πρώτων υλών, φαρμάκων, πετρελαίου, τροφίμων κλπ. Πολύ περισσότερο δεν έχει καμιά επαφή με την πραγματικότητα ο ισχυρισμός, που συχνά ακούγεται, πως η Ελλάδα δεν μπορεί να μεταβεί σε εθνικό νόμισμα γιατί δεν παράγει τίποτα.
Κατ’ αρχάς η διαδεδομένη πεποίθηση πως η Ελλάδα, παρά την μεγάλη παραγωγική υποβάθμιση που υπέστη ιδιαίτερα τα χρόνια του ευρώ, έχει καταντήσει παραγωγική έρημος, δεν είναι σωστή. Η Ελλάδα διαθέτει ακόμα, παρά τα βαριά πλήγματα που έχει υποστεί από τις ασκούμενες νεοφιλελεύθερες πολιτικές και την ευρωζωνική πίεση, μια αξιοσημείωτη παραγωγική βάση και σημαντικές υποδομές. Το εθνικό νόμισμα στη βάση ενός ριζοσπαστικού προγράμματος όχι μόνο επιβάλλεται αλλά και καθίσταται απόλυτα αναγκαίο ακριβώς για να ανακόψει την παραγωγική συρρίκνωση, να ενθαρρύνει την παραγωγική ανάκαμψη του τόπου σε όφελος της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας και στο πλαίσιο ενός νέου οικονομικού και κοινωνικού προτύπου.
Πέραν των πολλών άλλων, θα πρέπει να τονίσουμε ακόμα, ότι, μετά από πολλά χρόνια, το ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών της χώρας, κυρίως λόγω μνημονιακών πιέσεων, είναι ισοσκελισμένο ή και πλεονασματικό. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα του εθνικού νομίσματος θα μπορεί, με τις συναλλαγματικές εισπράξεις που θα αποκομίζει από τις εξαγωγές της, το τουριστικό συνάλλαγμα και σειρά άλλων συναλλαγματικών εσόδων, να αποπληρώνει όλες τις εισαγωγές που πραγματοποιεί στα σημερινά επίπεδα. Και αυτή η θετική αποτίμηση θα καταστεί πιο ευνοϊκή αφού το εθνικό νόμισμα με την εισαγωγή του και την πολιτική που θα ακολουθήσουμε θα προσδώσει ώθηση στην παραγωγή και στις εξαγωγές της χώρας, ενώ θα μειώσει και θα υποκαταστήσει τις εξαγωγές με εγχώρια παραγόμενα αγαθά και προσφερόμενες υπηρεσίες. Τέλος ο συνδυασμός ισορροπημένου ισοζυγίου εξωτερικών πληρωμών και η εφαρμογή ουσιαστικών ελέγχων στις εισροές και εκροές κεφαλαίων, ιδίως για βραχυπρόθεσμες κερδοσκοπικές επενδύσεις περιορίζει σημαντικά τους κινδύνους κερδοσκοπικών επιθέσεων που θα μπορούσαν να θέσουν σε ανεπιθύμητη τροχιά το εθνικό μας νόμισμα, ενώ ευκαιριακές διακυμάνσεις στην ζήτηση και προσφορά εθνικού νομίσματος είναι διαχειρίσιμες με τα υπάρχοντα συναλλαγματικά αποθέματα. Αυτονόητο είναι ότι τα αποθέματα χρυσού της χώρας μας πρέπει να έλθουν και να φυλάσσονται στην πατρίδα μας.
ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ, ΒΑΘΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ,
ΑΣΦΑΛΗ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΗ
Με το παρόν φυλλάδιο επιχειρήσαμε να σκιαγραφήσουμε πολύ συνοπτικά την πορεία μετάβασης στο εθνικό νόμισμα με βάση το ριζοσπαστικό μας πρόγραμμα. Με το φυλλάδιο αυτό δεν κλείνουμε αλλά επιχειρούμε να δώσουμε μια νέα ώθηση στην επεξεργασία και την συζήτηση για το πέρασμα από το ευρώ στο εθνικό νόμισμα, συζήτηση που στην ουσία δεν επετράπη να γίνει ποτέ από τα μέσα ενημέρωσης. Η επεξεργασία που καταθέτουμε δεν κλείνει αλλά ανοίγουμε ένα κεφάλαιο κοινωνικού διαλόγου για τη συνέχιση της.
Ο δρόμος του εθνικού νομίσματος στη βάση ενός ριζοσπαστικού προγράμματος, όπως αυτό που προτείνει η ΛΑ.Ε., ανταποκρίνεται στα συμφέροντα και τις προοπτικές της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας, πρώτα απ’ όλα της εργατικής τάξης και συνολικά του κόσμου της εργασίας. Εξυπηρετεί τις ανάγκες των ανέργων για την εξεύρεση δουλειάς με πλήρη δικαιώματα. Τα συμφέρονται της νεολαίας για ένα καλύτερο μέλλον στην πατρίδα μας. Τα συμφέροντα της μικρομεσαίας αγροτιάς και των μικρομεσαίων στρωμάτων της κοινωνίας μας, όποια δραστηριότητα κι ασκούν. Ο δρόμος του εθνικού νομίσματος στη βάση ενός ριζοσπαστικού προγράμματος, όπως αυτό που προτείνει η ΛΑ.Ε, θα πλήξει μόνο μια κεφαλαιακή ολιγαρχία συνδεδεμένη με τα ευρωπαϊκά και διεθνή ιμπεριαλιστικά οικονομικά και πολιτικά κέντρα.
Αντίθετα, η μετάβαση σε εθνικό νόμισμα και ένα μεταβατικό προοδευτικό πρόγραμμα μετασχηματισμών με σοσιαλιστικό ορίζοντα, σαν και αυτό που προτείνουμε, είναι μια πορεία βιώσιμη, που διασφαλίζει την έξοδο από την κρίση, μειώνει δραστικά τις ανισότητες και την ανεργία και διαμορφώνει ένα νέο παραγωγικό και αποδοτικό οικονομικό πρότυπο.
Η μετάβαση στο εθνικό νόμισμα για την εφαρμογή ενός ριζοσπαστικού προγράμματος είναι μια πορεία συμμετοχής και μεγάλων ενωτικών εργατικών και λαϊκών αγώνων. Είναι μια πορεία μεγάλων οικονομικών και δημοκρατικών μετασχηματισμών. Είναι μια πορεία σύγκρουσης και ρήξης με τους νεοφιλελεύθερους κανόνες της ΕΕ, σύγκρουση και ρήξη που ανοίγει τις διαδικασίες, με την θέληση και τους αγώνες του λαού, για την αποδέσμευση και την έξοδο της χώρας και από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι, τέλος, μια πορεία εφαρμογής μιας νέας πολυδιάστατης στρατηγικής εξωτερικών και διεθνών οικονομικών προσανατολισμών, η οποία θα θωρακίζει και θα ενισχύει τους νέους δρόμους της χώρας.
Το έπαθλο της νικηφόρας αυτής πορείας θα είναι μια νέα Ελλάδα κυρίαρχη, ασφαλής, ανεξάρτητη, βαθύτατα δημοκρατική, κοινωνικά δίκαιη και ευημερούσα.

Μια Ελλάδα που για πρώτη φορά ο λαός της θα είναι κυρίαρχος στην χώρα μας και με συμμέτοχο τα νιάτα της πατρίδας μας, θα κτίζει ένα μέλλον αντάξιο των προσδοκιών τους.
Διαβάστε Περισσότερα »

Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2017

ΛΑΕ: Αλληλεγγύη στις αγωνίστριες και τους αγωνιστές φοιτητές της Ξάνθης


H Λαϊκή Ενότητα καταγγέλλει την προσπάθεια ποινικοποίησης του φοιτητικού κινήματος και της αντιφασιστικής πάλης στην Πολυτεχνική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου Θράκης, στην Ξάνθη, με την προσπάθεια για βιομηχανία διώξεων εναντίον φοιτητριών και φοιτητών από τα ΕΑΑΚ (ανάμεσά τους και μέλη της Λαϊκής Ενότητας), τις Αγωνιστικές Κινήσεις και τον αναρχικό χώρο, που το μόνο τους «έγκλημα» είναι ότι είναι ενεργές και ενεργοί στο φοιτητικό κίνημα και την αντιφασιστική πάλη και συγκρούονται με την καθηγητική αυθαιρεσία.

Η Λαϊκή Ενότητα καταγγέλλει, επίσης, το ρόλο σε αυτή την προσπάθεια ποινικοποίησης του φοιτητικού κινήματος του αναπληρωτή καθηγητή της Πολυτεχνικής Ξάνθης Γ. Παύλου, ο οποίος δεν δίστασε να απευθύνει ανυπόστατες και ψευδείς κατηγορίες εναντίον των αγωνιζόμενων φοιτητριών και φοιτητών επειδή το φοιτητικό κίνημα στην Ξάνθη κατήγγειλε την αυθαιρεσία και την ακροδεξιά ρητορική του.

Η Λαϊκή Ενότητα εκφράζει την απεριόριστη αλληλεγγύη της στις αγωνίστριες και αγωνιστές φοιτητές της Ξάνθης και καλεί τις οργανώσεις του λαϊκού κινήματος να υψώσουν τείχος αντίστασης στην προσπάθεια ποινικοποίησης του φοιτητικού κινήματος και της αντιφασιστικής πάλης.

Απαιτούμε να σταματήσει τώρα κάθε προσπάθεια δίωξης στις φοιτήτριες και τους φοιτητές της Ξάνθης. Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα των φοιτητριών και των φοιτητών να αγωνίζονται και να διεκδικούν. Επιμένουμε στο δρόμο του αντιφασιστικού αγώνα.

Διαβάστε Περισσότερα »